الشيخ المنتظري
185
درسهايى از نهج البلاغه ( فارسي )
شىء » حق گذشته را هيچ چيز باطل نمى كند ، قسمت بسيار جالبى است و اشاره به اين منطق دارد كه در ذهن بعضى ها هست كه مى گويند : مثلاً اگر خانى صد سال قبل زمين هاى مردم را به زور و به بهانه هاى مختلف تصاحب كرده و حالا بين فرزندان و نوه هايش به ارث تقسيم شده مشمول مرور زمان شده است و اگر بخواهيم اينها را برگردانيم اوضاع به هم مى خورد . حضرت مى فرمايد : حق هيچ وقت مشمول مرور زمان نمى شود و مرور زمان حق را از بين نمى برد . اگر مثلاً صد سال پيش ناصرالدين شاه زمين بيت المال را در تيول على اصغرخان اتابك قرار داده و حالا به نوه ها و نتيجه هايش رسيده بايد به بيت المال برگردد ولو در قباله زنها باشد و يا اين كه در شهرها پراكنده شده باشد و مثلاً به موزه لندن رفته باشد . مصادره هاى شرعى اموال و زمين هايى را كه شاه و نزديكانش و سازمان امنيت تصاحب كرده اند بايد به بيت المال برگردد . ظل السلطان پسر ناصرالدين شاه را زمانى به اصفهان فرستادند ، او به دهات مى رفته و هر دهى كه به نظرش خوش مى آمده به كدخدا مى گفته اين ده خيلى خوبى است ، كدخدا هم مى گفت بله قربان پيش كش ، در صورتى كه هر قسمتش مال يك بدبخت بيچاره اى بود ، مال بيوه زنى يا يتيمى بوده است ، مى گفتند همه دهات اصفهان متعلق به ظل السلطان است ، در صورتى كه ظل السلطان نه بيل به زمين زده بود نه كشت و كار كرده و نه تجارتى داشته است ، فقط آدم قلدر و زورگويى بوده كه با زور دهات و املاك مردم را مى گرفته است و بعد كه ظل السلطان مرده پسرهاى او و بعد هم نوه هايش اين دهات را تصاحب كرده اند كه اينها ملك ماست ! آيا مى توانيم بگوييم اينها ديگر مشمول گذشت زمان شده ؟ هرگز ، تمام اينها بايد به صاحبانش برگردند . حكم اسلام است كه اگر صاحبان اين اموال معيّن و مشخص اند به آنان برگردند و